Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

Help uitstel­gedrag voorkomen

Uitstelgedrag is een van de meest voorkomende problemen onder studenten. Uitstelgedrag bestaat vaak uit gedragingen waarop een relatief snelle beloning volgt, zoals op social media scrollen, een nieuwswebsite bezoeken of nog even een telefoontje plegen. Hiermee wordt gedrag ontweken waarop juist geen snelle beloning volgt, zoals een essay schrijven of oefeningen maken. Bijna alle studenten vertonen wel eens uitstelgedrag, driekwart noemt zichzelf een ‘uitsteller’ en bijna de helft ervaart serieuze problemen door het uitstellen van hun werk. Als gevolg van uitstelgedrag verminderen schoolprestaties en neemt stress toe. Als docent doe je er dan ook goed aan om aandacht te besteden aan uitstelgedrag en oplossingen aan te dragen om het aan te pakken.

Uitstelgedrag wordt vaak verklaard met de temporal motivation theory. De reden dat deze theorie zich zo goed leent voor het verklaren van uitstelgedrag is dat naast de sterkte van de beloning van gedrag ook de rol van tijd wordt meegenomen bij het verklaren van motivatie. Je kunt deze theorie zien als een formule om de hoeveelheid motivatie voor een taak te bepalen:

 

verwachting dat je de beloning krijgt x waarde van de beloning

Motivatie = ———————————————————————————-

impulsiviteit x tijd tot de taak

 

Als docent weet je daardoor aan welke knoppen je kunt draaien om de motivatie te vergroten en de kans op uitstelgedrag te verkleinen. Ten eerste neemt de verwachting van studenten op een beloning toe naarmate ze het aannemelijker vinden dat ze over de vaardigheden beschikken om een beloning te verkrijgen, oftewel: zelfeffectiviteit. Bouw dus genoeg succeservaringen in je les in en spreek je vertrouwen uit. Ten tweede neemt uitstelgedrag af naarmate de waarde van de beloning toeneemt. Ook hierom is het dus wenselijk dat studenten een intrinsiek taakgericht doel nastreven en niet een extrinsiek prestatiegericht doel. Als studenten een hoog cijfer krijgen waardevoller vinden dan een vaardigheid onder de knie krijgen, is het gemakkelijker om uit te stellen aangezien je dat eerste ook kunt bereiken door een dag voor de toets te gaan stampen. Ten derde neemt uitstelgedrag toe naarmate de impulsiviteit van studenten toeneemt. Door studenten te helpen bij het planproces en aandacht en concentratie te stimuleren kun je hen helpen uitstelgedrag tegen te gaan. Tot slot neemt de kans op uitstelgedrag af naarmate het gat tussen het leerproces en het leerdoel kleiner is. Een effectieve manier om dit gat te verkleinen is het opstellen van tussentijdse doelen.

 

Hoe kun je helpen om uitstelgedrag te voorkomen?

  1. Begin met iets makkelijks

Het belangrijkste advies om uitstelgedrag te tackelen is een beetje flauw: gewoon met de taak beginnen. Het opkijken tegen de taak is namelijk vaak frustrerender dan daadwerkelijk bezig zijn aan de taak. Maak daarom de drempel om te beginnen zo laag mogelijk. Als docent kun je hierbij helpen door de eerste oefeningen gemakkelijk te maken. Begin bijvoorbeeld met een herhaaloefening die de studenten al weten, of met een deels ingevuld voorbeeld.

 

  1. Tijd of taak kleiner maken

Een andere manier om de drempel kleiner te maken is door grotere taken op te delen in kleine taken die relatief simpel zijn en minder tijd kosten. Deel grote taken bijvoorbeeld op met behulp van kleine (digitale) post-its en plak ze op een scrumboard. Het scrumboard is verdeeld in drie kolommen: nog te doen, mee bezig, klaar voor check (bij groepswerk) en klaar. Studenten kunnen hun kleinere taken tussen de kolommen verschuiven.

 

  1. Beloning groter maken

Wanneer uitstellen een probleem blijft, kun je nadenken over een snelle extrinsieke beloning die op het uitvoeren van de oefening volgt (maar wees voorzichtig). Het lijkt kinderachtig, maar ook studenten vinden het nog fijn om stickers, badges en punten te krijgen voor het afronden van taken. De beloningen kun je eventueel koppelen aan uitjes of goederen als daar budget voor is. Door een snelheidselement te koppelen aan het verkrijgen van de beloningen, bijvoorbeeld door alleen de snelste tien studenten stickers of punten te geven, kun je studenten helpen om sneller aan de slag te gaan.

 

 

Bronnen

Steel, P. (2007). The nature of procrastination: a meta-analytic and theoretical review of quintessential self-regulatory failure. Psychological Bulletin, 133(1), 65–94.

Kim, K. R., & Seo, E. H. (2015). The relationship between procrastination and academic performance: A meta-analysis. Personality and Individual Differences, 82, 26–33.

Steel, P. (2007). The nature of procrastination, 65–94.

Haycock, L. A., McCarthy, P., & Skay, C. L. (1998). Procrastination in college students: The role of self-efficacy and anxiety. Journal of Counseling & Development, 76(3), 317–324.

Steel, P., Svartdal, F., Thundiyil, T., & Brothen, T. (2018). Examining procrastination across multiple goal stages: A longitudinal study of temporal motivation theory. Frontiers in Psychology, 9, 327.